Elektronarzędzia – podział i lista z przykładami

Do czego służą elektronarzędzia? W jakie powinnyśmy się zaopatrzyć? Które są niezbędne w domu? Jakie wystarczą amatorom, a jakie zadowolą profesjonalistów? Na jakie parametry zwrócić uwagę przy wyborze?

• Co to są elektronarzędzia?
• Wiertarka
• Młotowiertarka
• Wkrętarka
• Szlifierka
• Pilarka
• Spawarka
• Lutownica
• Mieszadło
• Myjka ciśnieniowa

Co to są elektronarzędzia?

Elektronarzędzia to narzędzia zasilane prądem elektrycznym. Pozwalają na łatwiejsze i znacznie szybsze wykonanie prac, z którymi uporanie się za pomocą tradycyjnych ręcznych narzędzi byłoby trudne lub czasochłonne. Wiertarki, wkrętarki, pilarki, szlifierki, lutownice i inne tego typu urządzenia (więcej przykładów znajdziesz na www.koelnerpolska.pl/produkty/narzedzia/elektronarzedzia) można z powodzeniem wykorzystać zarówno przy domowych remontach, jak i w profesjonalnych warsztatach oraz w przemyśle.

Główna przewaga elektronarzędzi nad ręcznymi polega na oszczędności czasu i zmniejszeniu wysiłku fizycznego. Silnik elektryczny przejmuje większość obciążenia, umożliwiając precyzyjną i efektywną obróbkę materiałów. Dzięki temu prace takie jak wiercenie w betonie, cięcie grubych desek czy długotrwałe szlifowanie przestają być uciążliwe.

Wybór odpowiedniego elektronarzędzia zależy od kilku czynników: rodzaju wykonywanych prac, częstotliwości użytkowania oraz poziomu zaawansowania użytkownika. Profesjonaliści zwykle stawiają na urządzenia o wyższej mocy, dłuższej żywotności i dodatkowych funkcjach, podczas gdy amatorzy mogą zadowolić się modelami podstawowymi, wystarczającymi do okazjonalnych napraw domowych.

Wiertarka

Dzięki wiertarce możemy oczywiście przede wszystkim wiercić. Wiercenie polega na wykonywaniu otworów w określonym materiale. Sam materiał może być najróżniejszy. W zależności od rodzaju wiertarki możemy wiercić w drewnie, metalu, betonie czy murze.

Jednak funkcje, jakie pełni wiertarka, zależą w dużej mierze od dodatkowych akcesoriów. I tak jak wiertła umożliwiają jej tworzenie i pogłębianie otworów, tak nasadki zwane bitami czynią z niej narzędzie do wkręcania i wykręcania śrub oraz wkrętów. Z kolei po zamocowaniu gumowej tarczy z wymiennym papierem ściernym wiertarka służy do szlifowania.

Można się nią też posłużyć do czyszczenia metalu dzięki specjalnej drucianej nasadce. Narzędzia tego używa się również do frezowania, ostrzenia wierteł do metalu, a nawet pompowania płynów. Wiertarki możemy podzielić na kilka kategorii.

Rodzaje wiertarek

• Ręczne – te są wprawiane w ruch siłą mięśni, nie są to zatem elektronarzędzia. Warto tu jednak o nich wspomnieć, jako że pierwsze wiertarki, zwane świdrami, były właśnie narzędziami ręcznymi, a ich historia sięga co najmniej czterech tysięcy lat przed naszą erą.
• Elektryczne – inaczej zwane sieciowymi. By działały, niezbędne jest podłączenie do gniazdka elektrycznego. Zaletą tego rozwiązania jest stała moc i brak konieczności ładowania akumulatora, co sprawia, że nadają się do długotrwałych prac wymagających nieprzerwanej pracy.
• Akumulatorowe – tutaj źródło energii, w postaci akumulatora, jest integralną częścią narzędzia. To zapewnia o wiele większą poręczność i mobilność, jednak wiertarki tego typu charakteryzują się też mniejszą mocą niż elektryczne. Oczywiście ze względu na akumulator są też cięższe. Współczesne modele wyposażone w akumulatory litowo-jonowe oferują coraz dłuższy czas pracy i krótszy czas ładowania.
• Udarowe – występują zarówno w wersji elektrycznej jak i akumulatorowej, a ich charakterystyczną cechą jest mechanizm udarowy, który ułatwia wiercenie w twardszych materiałach, takich jak beton czy mur. Mechanizm ten działa na zasadzie krótkich uderzeń osiowych, które rozbijają strukturę twardego materiału.
• Kątowe – te wyróżniają się odmiennym ustawieniem wiertła. Jest ono umieszczone tak, że tworzy z korpusem narzędzia kąt prosty. To umożliwia wiercenie otworów w trudniej dostępnych miejscach, na przykład wewnątrz szafek, w narożnikach lub tuż przy ścianach.
• Stołowe – solidnie przytwierdzone do stołu czy innego blatu, znajdują zastosowanie tam, gdzie nawiercanie musi odbywać się ze szczególną precyzją. Z tej przyczyny używa się ich przede wszystkim w przemyśle lub warsztatach, czyli wszędzie tam, gdzie ważny jest pełen profesjonalizm. Umożliwiają wykonanie perfekcyjnie prostopadłych otworów pod stałym kątem.
• Wiertarki do szkła – te wyspecjalizowane narzędzia pozwalają precyzyjnie wykonywać otwory w szkle dzięki zastosowaniu wierteł diamentowych. Wymagają płynnego chłodzenia miejsca pracy oraz delikatnego docisku, by uniknąć pęknięć materiału.

Na co zwrócić uwagę przy zakupie wiertarki

Podstawowym parametrem jest moc silnika, która wpływa na zdolność urządzenia do pracy z twardszymi materiałami. Wiertarki elektryczne oferują zazwyczaj moc od 500 do 1500 W, podczas gdy modele akumulatorowe operują w zakresie napięć od 10,8 do 18 V (rzadziej 24 V).

Moment obrotowy decyduje o sile, z jaką narzędzie może przekręcać wiertło — wyższy moment pozwala na wiercenie większych otworów i pracę z materiałami o większej twardości. Regulacja prędkości obrotowej umożliwia dostosowanie pracy wiertarki do rodzaju materiału — niższe obroty lepiej sprawdzają się przy metalu, wyższe przy drewnie.

Wartym uwagi elementem jest typ uchwytu wiertła. Uchwyt szybkomocujący (bezkluczykowy) pozwala na szybką wymianę wierteł bez dodatkowych narzędzi, co jest wygodne podczas intensywnej pracy wymagającej częstej zmiany akcesoriów.

Młotowiertarka

Inaczej zwana młotem obrotowo-udarowym, służy do wiercenia otworów w twardych materiałach, takich jak na przykład kamień, beton czy marmur. Narzędzie to, pod względem funkcjonowania, może się na pierwszy rzut oka wydawać podobne do wiertarki udarowej, jednak mechanizm udaru pneumatycznego zasadniczo się różni i dzięki niemu młotowiertarki nie trzeba mocno dociskać do danego materiału podczas pracy.

Takim narzędziem można oczywiście również wiercić w bardziej miękkich materiałach, takich jak drewno czy metal. W tym trybie pracy naturalnie nie korzysta się z udaru. Wreszcie, kiedy silnik nie obraca dłuta, a jedynie mechanizm udarowy, młotowiertarki umożliwiają też kucie, czyli tworzenie bruzd na przykład w ścianie.

Tryby pracy młotowiertarki

Większość profesjonalnych młotowiertarek oferuje trzy tryby pracy: samo wiercenie (bez udaru), wiercenie z udarem oraz kucie (uderzanie bez obrotu). Przełączanie między trybami odbywa się zazwyczaj za pomocą specjalnego pokrętła lub dźwigni na obudowie urządzenia.

Młotowiertarki różnią się mocą udaru, która wyrażana jest w dżulach (J). Modele amatorskie oferują moc udaru w granicach 1,5–3 J, podczas gdy profesjonalne przekraczają 5 J, co pozwala na efektywną pracę nawet w zbrojonym betonie.

Typ uchwytu dłuta ma również znaczenie. Najpopularniejsze to system SDS-Plus (dla lżejszych młotowiertarek) oraz SDS-Max (dla cięższych modeli przemysłowych). System SDS zapewnia szybką wymianę dłut oraz pewne mocowanie, które przenosi zarówno obrót, jak i uderzenia.

Wkrętarka

To narzędzie służy do wkręcania i wykręcania elementów takich jak wkręty i śruby. Występuje w wersjach akumulatorowych i stacjonarnych, zasilanych bezpośrednio z sieci elektrycznej lub pneumatycznej. Żeby wkrętarka mogła pracować, nakłada się na nią specjalne końcówki — są one wymienne i występują w wielu rodzajach, ponieważ same wkręty mają różne zakończenia.

Przy wyborze odpowiedniej wkrętarki trzeba zwrócić uwagę na moc i napięcie. W obu przypadkach większe pozwala na pracę intensywniejszą i z twardszym materiałem. Innym istotnym parametrem jest moment obrotowy. Określa on siłę, z jaką narzędzie może wkręcać śruby i wkręty — naturalnie im ta siła większa, tym głębiej zostaną one osadzone.

Wartość momentu obrotowego może być odmienna dla wkręcania miękkiego i twardego, ponieważ w przypadku materiałów miękkich moment obrotowy wzrasta równomiernie razem z głębokością, natomiast jeśli mowa o materiałach twardych, rośnie on wolno, a zwiększa się dość nagle dopiero w finałowej fazie.

Warto też wiedzieć, że wiertarko-wkrętarki mają co najmniej dwa biegi. Pierwszy jest najlepszy do wkręcania, bo ustawia narzędzie na mniejszą prędkość i wyższy moment obrotowy. Natomiast drugi, w którym obroty są szybkie, dedykowany jest ściśle do wiercenia.

Dodatkowe funkcje wkrętarek

Sprzęgło momentowe (clutch) pozwala ustawić maksymalny moment obrotowy, co zapobiega uszkodzeniu materiału lub przekręceniu śruby. Szczególnie przydatne jest to przy pracy z delikatnymi materiałami, takimi jak płyty gipsowo-kartonowe czy drewno miękkie.

Podświetlenie LED ułatwia pracę w słabo oświetlonych miejscach, na przykład wewnątrz szafek lub w narożnikach pomieszczeń. Funkcja udaru, dostępna w niektórych modelach wiertarko-wkrętarek, umożliwia wiercenie w twardszych materiałach, choć nie zastępuje w pełni młotowiertarki przy pracy z betonem.

Szlifierka

Szlifierka służy oczywiście do szlifowania, czyli obróbki wykończeniowej utwardzonych powierzchni, które zostały już uprzednio obrobione z zastosowaniem innych metod. Szlifierka przy wykorzystaniu ściernic, czyli narzędzi ściernych złożonych z połączonych spoiwem ziaren ściernego materiału, pozwala nadać danej powierzchni pożądaną dużą gładkość i znaczną dokładność wymiarową.

Typy szlifierek i ich zastosowanie

• Szlifierki kątowe – w tym typie szlifierek za pomocą przekładni stożkowej silnik napędza do prędkości około dwunastu tysięcy obrotów na minutę wrzeciono, na którym montuje się odpowiedni element, a tym może być na przykład ścierna tarcza korundowa do cięcia materiałów takich jak beton i metal, tarcza do szlifowania, diamentowa, polerska, łańcuchowa. Średnica tarczy waha się od 115 mm (modele do lekkich prac) do 230 mm (do ciężkich zastosowań przemysłowych).
• Szlifierki taśmowe – te przeznaczone są do szlifowania dużych i płaskich powierzchni z drewna. Mogą być wąsko lub szerokotaśmowe. Te drugie oprócz wygładzenia powierzchni nadają im też dodatkowo wymaganej grubości. Szlifierki taśmowe świetnie sprawdzają się przy renowacji starych podłóg drewnianych czy usuwaniu farb i lakierów.
• Szlifierki oscylacyjne – za pomocą ruchów oscylacyjnych szlifuje się nimi zarówno płaskie jak i lekko zaokrąglone powierzchnie drewniane. Stopa szlifierska jest prostokątna, co ułatwia wyszlifowanie również narożników, a jej rozmiar ma zasadnicze znaczenie dla przebiegu pracy — na ogół większa stopa pozwala szybciej się z nią uporać, jednak nie w sytuacji, gdy przychodzi nam szlifować powierzchnie mniejsze lub trudno dostępne. Wówczas staje się ona utrudnieniem.
• Szlifierki mimośrodowe – ten typ narzędzia działa podobnie jak szlifierki oscylacyjne, jednak w tym wypadku oprócz ruchów oscylacyjnych stopa szlifierska dodatkowo wykonuje ruch obrotowy. To skutkuje agresywniejszym trybem pracy, a co za tym idzie większą efektywnością w usuwaniu danego materiału. Dzięki temu znajdują bardziej uniwersalne zastosowanie, już nie tylko — jak szlifierki oscylacyjne — do materiałów drewnianych, ale i do wielu innych, włącznie z metalem, tworzywami sztucznymi czy wyprawami tynkarskimi.

Parametry wyboru szlifierki

Moc silnika wpływa na efektywność szlifowania — modele o mocy 500–700 W wystarczają do prac domowych, natomiast w zastosowaniach profesjonalnych wybiera się urządzenia o mocy przekraczającej 1000 W. Prędkość obrotowa lub oscylacyjna decyduje o jakości wykończenia — niższe prędkości dają gładsze powierzchnie, wyższe pozwalają szybciej usunąć materiał.

Warto zwrócić uwagę na system odpylania — worek na pył lub możliwość podłączenia odkurzacza znacznie poprawiają komfort pracy i ograniczają ilość pyłu w powietrzu, co ma znaczenie dla zdrowia.

Pilarka

To elektronarzędzie wyposażone jest w piłę, nietrudno się więc domyślić, że wykorzystuje się je do cięcia i skrawania — szczególnie drewna, ale nie tylko. Narzędzie to pozwala na znacznie szybszą pracę niż przy zastosowaniu piły ręcznej.

Rodzaje pilarek

• Pilarka łańcuchowa – to przenośny typ tego narzędzia. Jak nazwa może wskazywać, cięcie odbywa się za pomocą poruszającego się po prowadnicy łańcucha, napędzanego za pomocą silnika, najczęściej dwusuwowego. Znajduje zastosowanie przede wszystkim w pozyskiwaniu drewna, również na skalę przemysłową, ale także na przykład w pielęgnacji drzew i ogólnie zieleni przydomowej. Długość prowadnicy (szyny) waha się od 25 do 60 cm, co determinuje maksymalną średnicę przecinanego pnia.
• Stołowa pilarka tarczowa – tutaj cięcie odbywa się dzięki pile w formie okrągłej zębatej tarczy. Jest ona przymocowana trwale do wałka umocowanego na metalowym lub drewnianym blacie. Sam wałek napędzany jest przez pasek klinowy do prędkości około czterech tysięcy obrotów na minutę. Pilarki stołowe zapewniają precyzyjne, proste cięcia, co czyni je niezbędnymi w stolarstwie.
• Pilarka ramowa – zwana też trakiem ramowym, to jedna lub więcej pił rozpiętych na ramie, która porusza się ruchem posuwistym zwrotnym, w poziomie bądź pionie. Używana w tartakach, by przecierać drewno okrągłe na tarcicę. W małych warsztatach stolarskich rzadko się ją spotyka ze względu na gabaryty i przeznaczenie.
• Wyrzynarka – to narzędzie, zarówno w wersji ręcznej jak i stacjonarnej, za pomocą posuwisto-zwrotnego ruchu odpowiednio dobranej piłki, może służyć do cięcia nie tylko drewna, ale i metalu czy rozmaitych tworzyw sztucznych. Wyrzynarka zapewnia więcej swobody w pracy niż inne rodzaje pilarek i pozwala na cięcie po linii krzywej, co umożliwia wycinanie nieregularnych kształtów, w tym na przykład otworów pod umywalki czy zlewozmywaki.
• Bruzdownica – ten typ pilarki wykorzystuje dwie diamentowe tarcze. Odstęp między nimi można regulować, dzięki czemu mamy wpływ na to, jaką szerokość będzie miało utworzone bruzdownicą wgłębienie. Wykorzystuje się ją do wykonywania w murach wgłębień z myślą o kablach bądź rurach. Profesjonalne modele są wyposażone w system odpylania, co znacznie ogranicza ilość pyłu podczas pracy.

Parametry pilarek elektrycznych

Moc silnika (od 500 W w wyrzynarkach do ponad 2000 W w pilarach stołowych) wpływa na głębokość i szybkość cięcia. Regulacja kąta cięcia pozwala na wykonanie skosów, co jest przydatne przy łączeniu elementów na ukos.

Głębokość cięcia określa maksymalną grubość przecinanego materiału. W wyrzynarkach wynosi ona zazwyczaj 60–80 mm w drewnie i 6–10 mm w metalu, podczas gdy pilarki tarczowe umożliwiają cięcie drewna o grubości nawet 70–90 mm.

Spawarka

Jak sama nazwa bezbłędnie wskazuje, jest to elektronarzędzie służące do spawania. Spawanie zaś polega na łączeniu metalowych elementów za pomocą dodatkowego spoiwa, którym z reguły jest elektroda. Najpopularniejszym typem są spawarki MMA, w których elektroda otulona ulega podczas pracy rozpadowi, co skutkuje wydzieleniem gazu, stanowiącego podczas całego procesu jej osłonę. Spawarki MMA możemy podzielić na dwa typy.

Spawarki transformatorowe

Charakteryzują się prostszą budową. Dzięki temu są dużo tańsze, jednak nie dość, że pobierają dużo prądu, to jeszcze nie zawsze pozwalają osiągnąć pożądaną jakość spawania, ta bowiem zależy od zastosowanego w narzędziu transformatora. Dlatego lepiej wybierać cięższe modele — to one mają transformatory lepszej jakości. Kłopot tylko w tym, że większy ciężar oczywiście w pewnym stopniu ogranicza swobodę pracy.

Spawarki transformatorowe działają wyłącznie na prądzie przemiennym (AC), co ogranicza ich zastosowanie do niektórych typów elektrod i materiałów.

Spawarki inwertorowe

Mniejsze i lżejsze, a zatem pozwalające na większą swobodę podczas spawania. Dodatkowo bardziej ekonomiczne w kwestii poboru prądu i odporne na spadki napięć. Niestety są też bardziej od spawarek transformatorowych wrażliwe na mechaniczne uszkodzenia, a ze względu na skomplikowaną budowę naprawy wymagają oddania narzędzia do specjalistycznego serwisu.

Spawarki inwertorowe oferują stabilniejszy łuk spawalniczy, co przekłada się na wyższą jakość spoiny. Większość modeli umożliwia spawanie zarówno na prądzie stałym (DC), jak i przemiennym (AC), co rozszerza gamę stosowanych elektrod.

Inne metody spawania

Oprócz spawarek MMA istnieją również spawarki MIG/MAG (spawanie w osłonie gazu obojętnego lub aktywnego) oraz TIG (spawanie elektrodą wolframową w osłonie gazu). Metody te oferują jeszcze większą precyzję i jakość spoiny, są jednak droższe i wymagają większego doświadczenia operatora.

Lutownica

Lutowanie to sposób na trwałe łączenie metalowych elementów za pomocą lutu, czyli metalowego spoiwa o niższej temperaturze topnienia niż łączone elementy. Do tego celu używa się właśnie lutownicy, narzędzia złożonego z kolby i nagrzewającego się grotu.

Rodzaj grotu, czy jest to grot stożkowy, wkrętakowy czy cylindryczny (z tak zwaną minifalą), ma zasadnicze znaczenie dla przebiegu pracy. Trzeba zwrócić uwagę na jego grubość. Cieńszy grot znacznie lepiej się sprawdza, jeśli musimy lutować drobne elementy, ma jednak również krótszą żywotność.

Ważna jest też moc, z jaką pracuje urządzenie. Nie musi być duża przy lutowaniu drobnych elementów, jednak w przypadku większych, na przykład grubych kabli, sprawa wygląda już inaczej. Należy jednak pamiętać, że większa moc oznacza również szybsze grzanie się narzędzia. Dlatego tak dobrą opcją są lutownice z przełącznikiem mocy.

Także możliwość regulacji temperatury pracy urządzenia jest bardzo przydatna, bowiem optymalna temperatura zależy od spoiwa, którego używamy.

Rodzaje lutownic

• Lutownica transformatorowa – tutaj rolę grotu pełni drut. Nagrzewa się w zaledwie kilka sekund na skutek przepływającego przezeń prądu, pochodzącego z transformatora. To jeden z popularniejszych typów tego narzędzia, ma jednak i swoje wady, do których należy silne pole elektromagnetyczne otaczające grot i brak możliwości dokładnej kontroli jego temperatury. Stosuje się ją głównie do lutowania dużych elementów lub grubych przewodów.
• Lutownica grzałkowa – tutaj grot, najczęściej z miedzi lub jej stopów, podgrzewany jest za pomocą elektrycznej grzałki. Jednym z rodzajów takiego narzędzia jest lutownica kolbowa, której grot wykonany jest z masywnego kawałka metalu, co pozwala na zakumulowanie dużych ilości ciepła, dzięki czemu łatwiej można lutować większe elementy. Lutownice kolbowe są cięższe, ale oferują stabilną temperaturę przez długi czas.
• Lutownica z elektrodami grafitowymi – wyposażona jest w elektrody węglowe, przez które przepływa prąd z transformatora. Mają dużą moc, jednak trzeba się liczyć z tym, że ślady elektrody grafitowej mogą pozostać na lutowanym materiale. Znajdują zastosowanie głównie w specjalistycznych pracach naprawczych.

Dodatkowe wyposażenie lutownicy

Stacja lutownicza to rozbudowana wersja lutownicy grzałkowej, wyposażona w podstawkę, regulację temperatury i cyfrowy wyświetlacz. Umożliwia precyzyjną kontrolę warunków lutowania i zapewnia dłuższą żywotność grotów.

Groty wymienne różnią się kształtem i rozmiarem — warto mieć kilka rodzajów w zestawie, by dostosować narzędzie do konkretnej pracy. Popularne kształty to: stożkowy (uniwersalny), wkrętakowy (do lutowania płytek drukowanych) oraz cylindryczny z minifalą (do prac precyzyjnych).

Mieszadło

Jest to urządzenie służące do mieszania rozmaitych substancji — ich rodzaj zależy od typu narzędzia. I tak mieszadło typu C, o krótkim zwoju taśmy, przeznaczone jest do mieszania zarówno płynnych jak i sypkich materiałów budowlanych. Mieszadło typu E o charakterystycznym, kielichowym kształcie, jest przeznaczone do gipsu i różnych rodzajów tynków gipsowych. Mieszadła typu F mają specjalne łopatki umożliwiające mieszanie sypkich materiałów budowlanych w bardzo dużych ilościach.

Parametry mieszadeł

Moc silnika w mieszadłach elektrycznych waha się od 800 W (do lekkich mas) do ponad 1600 W (do ciężkich zapraw betonowych). Prędkość obrotowa powinna być regulowana — niższe obroty (300–500 obr/min) są lepsze dla gęstych mas, wyższe (do 800 obr/min) dla płynniejszych.

Średnica mieszadła ma znaczenie dla wydajności — modele o średnicy 100–120 mm wystarczą do wiader o pojemności 20–30 litrów, natomiast do większych pojemników potrzebne są mieszadła o średnicy 140–160 mm.

Dodatkowe funkcje

Niektóre mieszadła są wyposażone w funkcję rewers, która pozwala obracać mieszadło w drugą stronę — ułatwia to czyszczenie końcówki po zakończeniu pracy. Wygodnym dodatkiem jest również dodatkowa rękojeść boczna, która stabilizuje narzędzie podczas mieszania gęstych mas i zmniejsza obciążenie nadgarstka.

Myjka ciśnieniowa

To urządzenie służy do mycia wodą pod ciśnieniem. Co właściwie można w ten sposób umyć? Praktycznie wszystko. Karoserię samochodową, elewację budynku, kostkę brukową, taras. Możliwości są właściwie nieograniczone.

Przy wyborze myjki ciśnieniowej istotne parametry to materiały, z których takie narzędzie zostało wykonane, ilość posiadanych strumieni, maksymalne ciśnienie, a także wydajność pompy. Niektóre modele mają też przydatną funkcję podgrzewania wody.

Parametry myjek ciśnieniowych

Ciśnienie robocze, wyrażane w barach (bar), decyduje o sile strumienia wody. Modele amatorskie oferują ciśnienie 100–130 bar, co wystarcza do mycia samochodu czy tarasu. Myjki profesjonalne osiągają ciśnienie 150–200 bar, co pozwala na usuwanie uporczywych zabrudzeń, starych farb czy mchu z elewacji.

Wydajność pompy, podawana w litrach na godzinę (l/h), określa ilość wody przepływającej przez urządzenie. Wyższa wydajność (powyżej 400 l/h) przyspiesza mycie dużych powierzchni.

Rodzaje myjek ciśnieniowych

• Elektryczne — zasilane z sieci, ciche, lekkie, idealne do prac domowych. Wymagają dostępu do gniazdka elektrycznego.
• Spalinowe — niezależne od źródła prądu, o większej mocy, stosowane w profesjonalnych zastosowaniach, na przykład w firmach sprzątających czy warsztatach samochodowych. Są jednak głośniejsze i wymagają regularnej konserwacji silnika.

Dodatkowe akcesoria

Myjki ciśnieniowe można wyposażyć w różne końcówki i szczotki. Dysza rotacyjna generuje obrotowy strumień wody, który skuteczniej usuwa brud. Dysza pianowa pozwala nałożyć detergent na myjąną powierzchnię, co jest przydatne przy myciu samochodu. Przedłużacz lancy umożliwia dotarcie do wyżej położonych miejsc bez użycia drabiny.